Recensies

  • 'Wat een heerlijk boek… Ik heb het in één adem uitgelezen’ Martin Ros, Tros Nieuwsshow 
     
  • 'Met verve schildert [Annejet van der Zijl] taferelen die zij ontleent aan de wel heel eigenzinnige 'salon' die in de jaren vijftig en zestig vorm kreeg rond de even mooie als mysterieuze en getalenteerde Fritzi ten Harmsen van der Beek. ... Fritzi's rijk op Jagtlust duurt voort tot de naoorlogse generatie groot is geworden.'  Evert van Tijn, Gooi -en Eemlander

  • Jagtlust is een vermakelijk en doorleefd portret van de generatie kunstenaars die vlak na de oorlog begon en eind jaren zestig 'arriveerde' en bij Ten Harmsen van der Beek over de vloer kwam. Meer dan dat schreef Van der Zijl een gevoelig en onthutsend fraai portret van Fritzi ,die zeg maar als anti-kraak avant la lettre Jagtlust bewoonde. Je zou bijna zeggen dat Van der Zijl het allemaal met eigen ogen heeft waargenomen, maar ze baseerde zich op de gesprekken die ze voerde met mensen die de feesten op Jagtlust hebben meegemaakt of die op enig moment een diepe liefde voor de dichteres hebben opgevat.’ Bram Hulzebos, GPD 

  • ‘Annejet van der Zijl kwam op het mooie idee een idee een boek te schrijven over Jagtlust, het legendarische landhuis waar in de jaren vijftig en zestig tientallen literaire levens zich in elkaar verknoopten ... Toen [ze] me het simpele uitgangspunt van haar Feest op Jagtlust uitlegde werd ik langzaam maar zeker overmand door een even razende als redeloze jaloezie. Een boek over Jagtlust, legendarisch landhuis in Blaricum waar talloze draden uit het artistieke leven van de jaren vijftig en zestig tezamen kwamen en verknoopt raakten: waarom had ik dat niet bedacht, dat boek had ik verdomme ook wel willen schrijven. Feest op Jagtlust is inmiddels verschenen en het eerste dat gecontroleerd dient te worden was natuurlijk of Van der Zijl het wel goed gedaan heeft (lees: of ik het niet veel beter had gedaan). Ze heeft het goed gedaan, kan ik bij deze, ietwat onwillig, vaststellen.... kostelijk!’ Guus Luijters, Het Parool 

  • ‘In Jagtlust vertelt journaliste Annejet van der Zijl levendig en terdege gedocumenteerd hoe de artistieke voorhoede van ons land in de jaren vijftig en zestig bij elkaar kwam in een vervallen buitenhuis in Laren.’ Inge van den Blink, Opzij 

  • ‘Het was niet eenvoudig om de vrienden van Frtizi Harmsen van Beek en van haar buitenhuis Jagtlust aan het praten te krijgen over de tijd dat ze er in grote getale kwamen. Toch weet Annejet van der Zijl genoeg te ontlokken aan de geschiedenis om van Jagtlust een hoofdstuk in de Nederlanders literatuur te maken. ... Met name literair-historisch laat [Van der Zijl] veel onuitgewerkt, maar zij heeft een scherp oog voor de sociale mobiliteit van de opeenvolgende generaties en het pleit voor haar dat zij redelijk aardig afstand heeft weten te houden van de achterklap in haar eigen HP-kring. ’ Annie van den Oever, Vrij Nederland 

  • 'Alleen de allerleukste jongens en meisjes mochten er komen, drinken, vrijen en blijven: de jonge dichters, filmers en schilders van de avant-garde en de rijkeluiskinderen uit het Gooi ... alles wat begaafd was en nadrukkelijk niet tot het establishment behoorde, spoedde zich naar Jagtlust. Want in dit Gooise filiaal van het Leidseplein gebeurde het, eind jaren vijftig. Het was een opmerkelijke samenballing van talent, daar in die afbladderende kast. Zo compact bijeengedreven is een 'generatie'  in de cultuurgeschiedenis daarna niet meer te betrappen geweest. Alleen al om die reden kun je het boek van Annejet van der Zijls Jagtlust - een geweldig goed idee noemen. Ze schreef het nog net op tijd: de meeste jongeren van weleer leven nog en konden in een gesprek herinneringen ophalen of een greep doen in hun fotoalbums of archief. ... De geschiedenis van Jagtlust biedt schitterend, gratis materiaal. Maar dat het er lag, moest eerste worden bedacht, vervolgens moest het worden gevonden en bijeengebracht. en dat deed Van der Zijl, en vermoedelijk deed ze het grondig. Jagtlust is gered van de slopershamer. ’ Aleid Truijens, De Volkskrant 

  • ‘Over de wervelende geschiedenis van Jagtlust (1954-1971) schreef Annejet van der Zijl een vlot geschreven, goed gedocumenteerd boek. Haar Jagtlust doet je duizelen: wie nam niet deel aan de door de Gooise burgers met lede ogen aangeziene artiestenfeesten en -partijen? ... De bange burgerlijkheid van na de oorlog raakte op de achtergrond in een zee van drank, sex, en verruimende middelen. Op Jagtlust heerste vrijheid. Je kunt je dankzij Van der Zijls tekst goed voorstellen wat zo'n vrijplaats heeft betekend. Ongehinderd door maatschappelijke banden konden de kunstenaars er ademen, men discussieerde, men schreef, zoop en vree er de sterren van de hemel. ... Maar gaandeweg Van der Zijls boek sluipt de tragiek binnen, beginnend bij de vele minnaars van Fritzi. Je ziet ze worstelen om haar liefde te winnen te behouden. ’ Ingrid Hoogervorst, De Telegraaf 

  • ‘Het vertrek van Fritzi uit Jagtlust betekende het einde van een tijdperk waarin een 'zondagsgeneratie' de eerste stappen zette. Annejet van der Zijl heeft die stappen oop het gazon, het alkon en het krakende parket nagelopen. Haar verhaal van de verloren tijd in Jagtlust is, hoewel zonder een spoor van letterkundige pretentie geschreven, een plezier om te lezen’ Onno Blom, Trouw 

Op het dak van Jagtlust - op de sokkel Frits Müller