Waarom kies je nu weer voor een verhaal over een onbekend iemand? Om dezelfde reden waarom ik na Anna ging werken aan het boek dat Sonny Boy zou worden: ik snakte naar vrijheid, zowel in literair opzicht als wat betreft de research. Zo'n biografie is toch een soort stalen fort van feiten, waarin je als schrijver vanuit vormtechnisch oogpunt redelijk beperkt bent. Bovendien heeft de hele wereld al een mening over je hoofdpersoon en acht zich dus deskundig - daar moet je dan ook weer tegen op boksen. Kennelijk vind ik het wel leuk om als een soort Houdini toch een uitweg te vinden, anders had ik het niet gedaan, maar nu mag ik van mezelf even een beetje spelen met een verhaal wat helemaal van mezelf is en waar alles mogelijk mee is.
Over wie gaat het dan? Dat kan ik wel vertellen, maar het heeft weinig zin: het zal bijna niemand wat zeggen, ook omdat dit leven zich grotendeels in Amerika afspeelt. En ik weet nog niet eens of het wat wordt. Het enige wat ik weet is dat dit verhaal, deze vrouw, in mijn hoofd al een paar jaar met me meereist en dat ik veel zin heb om het verder uit te gaan zoeken.