Sonny Boy

Annejets derde boek, Sonny Boy, was haar eerste over de levens van totaal onbekende mensen. Maar dat stond het succes niet in de weg - integendeel: al meteen na de publicatie in 2004 bleek dit waargebeurde liefdesverhaal jong en oud aan te spreken. Sindsdien groeide het boek uit tot wat in de uitgeverswereld een 'megaseller' wordt genoemd. Inmiddels zijn er alleen in Nederland al bijna een half miljoen exemplaren van verkocht en is het boek aan de 40ste druk toe. Daarnaast is Sonny Boy in allerlei talen vertaald, sleepte het diverse nominaties en bekroningen in de wacht is en is het verfilmd door regisseuse Maria Peters. De film trok heeft in drie maanden tijd ruim 400.000 bezoekers getrokken en kreeg daarmee een platina status.


Je hoorde dit verhaal al jaren voor je boeken ging schrijven. Sprak het je meteen zo aan? 
Ja. De vriendin die het me vertelde beweert zelfs tot op de dag van vandaag dat ik destijds meteen zei: daar zit een boek in. Dat herinner ik me niet, maar ik weet wel dat het verhaal van het Surinaams-Nederlandse koppel Waldemar Nods en Rika van der Lans me nooit meer echt heeft losgelaten. Natuurlijk ook door de tragische afloop - ze verborgen joden tijdens de Tweede Wereldoorlog en dat kostte hen hun leven. Ik dacht: wat bijzonder dat mensen die zelf door hun liefde de paria's van hun sociale omgeving waren geworden, het toch nog konden opbrengen om anderen te helpen. In die tijd schreef ik veel reconstructies over misdaden en die gingen altijd over de vraag: waarom doet iemand iets slechts? Dit verhaal ging voor mij meteen over de vraag: waarom doet iemand iets goeds? Waarom wordt iemand een held?

Je hoofdpersonen zijn in 1944 opgepakt en nooit meer teruggekomen. Maakte dat het niet ontzettend lastig om nog iets over ze te vinden? 
Ja inderdaad, maar tegelijkertijd was dat ook een extra reden om het toch te proberen. Hun zoontje, Waldy 'Sonny Boy', was veertien toen hij zijn ouders voor het laatst zag en heeft het verdriet daarover zijn leven lang met zich meegetorst. Alleen voor hem al wilde ik graag uitzoeken wat er met ze gebeurd was. 
Overigens heb ik in het begin wel gespeeld met de gedachte om er een historische roman van te maken. Maar toen kwamen allerlei brieven die ze vanuit de concentratiekampen hadden geschreven boven water en die waren zo ontroerend, zo echt dat ik dacht: daar moet ik niet tegen aan gaan zitten verzinnen. Dus ik heb het gedaan met de gegevens die ik kon vinden, en dat bleek toch nog verrassend veel te zijn.

Gebruik je altijd alles wat je vindt? 
Welnee. Wat er daadwerkelijk in een boek belandt, is maar het topje van de ijsberg van de research die ik gedaan heb. Want ik wil het verhaal niet alleen uitzoeken maar ook zo meeslepend en effectief mogelijk vertellen en dat betekent heel veel schrappen. Dat kost me trouwens vaak wel moeite. Zo had ik veel tijd en aandacht besteed aan het uitzoeken van de Surinaamse plantagegeschiedenis van Waldemars familie omdat ik daarmee het boek wilde beginnen. Maar dat werkte niet - het manuscript raakte ermee uit zijn evenwicht. Toen heb ik met bloedend hart dat hele eerste hoofdstuk er uitgeknipt en er een korte proloog voor in de plaats gezet. Toen werkte het wel. En tot mijn plezier is het verdwenen hoofdstuk later nog apart als boekje verschenen, en ook enkele keren opgenomen in speciale edities van het hoofdboek.

Had je enig idee dat dit verhaal zo zou aanslaan? 
Nee. Niemand trouwens. Zelfs Waldy's vrouw maakte zich zorgen of er wel lezers voor te vinden zouden zijn. En op de ochtend van de presentatie op 17 november 2004, Waldy's 75ste verjaardag, zei ik nog tegen de desbetreffende vriendin: ach, het is in ieder geval leuk voor jouw kinderen. Maar al snel bleek dit verhaal niet alleen op mij een onverklaarbare aantrekkingskracht uit te oefenen. Voor Waldy was dat geweldig; hij kreeg, zoals hij zei, met dit boek zijn ouders weer terug. En voor mij ook; het bracht mij een vooruitzicht op een leven waarin ik zou kunnen blijven schrijven.

En toen dacht je: kom, nu waag ik me maar eens aan een van bekendste en meest roemruchte figuren van de 20ste eeuw? 
Zoiets. Voor de buitenwereld bleek mijn nieuwe hoofdpersoon bepaald geen voor de hand liggende keuze, maar voor mij was hij dat wel. Want hoe uiteenlopend de onderwerpen van mijn boeken ook zijn, de rode draad erin is altijd de manier waarop de lotgevallen van de 'kleine' mens zich verhouden tot de 'grote' geschiedenis erom heen. En dat is ook het centrale thema in mijn volgende boek, Bernhard.

 


Annejet samen met Waldy tijdens de boekpresentatie in 2004

Sonny Boy

Bestellen


Andere uitgaven

Sonny Boy DVD

Sonny Boy DVD

Sonny Boy, de verfilming van de gelijknamige bestseller…

Bestellen