Aanvankelijk leefde en werkte Annie ondanks haar zwangerschap door als altijd. ‘Van de dokter komt niets deze week, van de gymnastiek ook niet, ik zet alles maar opzij voor Sonneveld dat moet nu eventjes hoewel ik me rot rook en met pijn in de rug rondloop,’ schreef ze aan Dick. Deze had zich inmiddels verzoend met het nieuwe leven dat hem zo onverwacht op zijn dak gevallen was, en ging als een moderne jonge vader mee naar zwangerschapsgymnastiek. Hij stuurde bezorgde brieven en dacht ijverig mee over de naam van de nieuwe wereldburger: ‘Zijn Philip (Flipje) Dirk of Annabertha (Bertje) Maria geen mooie namen?’ Ondertussen had hij zijn vrouw nog steeds niet durven vertellen over zijn aanstaand vaderschap en was van een scheiding geen sprake, al waren zijn zoons nu al bijna achttien.

Annie zou dus een ongehuwde moeder worden, ‘eigenlijk nog een schande’, zoals ze later zei. ‘Niet dat ik dat ooit zo gevoeld heb, hoor, want ik woonde in Amsterdam en zat tussen journalisten en kunstenaars en niemand heeft mij er ooit op aangekeken.’ Erger vond ze het dat haar baby als vaderloze bastaard ter wereld dreigde te komen; een gehuwd man was het in die jaren namelijk nog niet mogelijk een kind bij een ander te wettigen. Uiteindelijk een vriend van Dick een oplossing: de oude meneer Van Duijn was weduwnaar, kon hij het kind niet als het zijne erkennen?

Kort daarop schreef Dick aan Annie:

 

Hij nam de zaak (vond ik) aardig en zei, dat-ie deze gang van zaken eigenlijk wel verwacht had omdat die nou eenmaal zo moest komen. Hij wil het kind erkennen dus naams moeilijkheden zijn niet zo groot.

 

Annie was allang blij. ‘Ik moet zeggen ik vind het bijzonder aardig van je vader dat hij zonder slag of stoot toestemt, dat zouden heus niet veel ouderwetse mensen doen,’ schreef ze terug. Het bleek echter ook Dicks vader niet mogelijk het kind zonder meer als het zijne aan te geven, en dus maakte de oude heer in de herfst van zijn leven nog een onverwachte gang naar het stadhuis. ‘Annie is toen officieel even met hem getrouwd,’ vertelt Margreet Taselaar. ‘Na de geboorte zijn ze weer gescheiden.’

‘Geschreven met veel gevoel, inlevingsvermogen en beeldende bijzonderheden […] prachtige biografie ’ NRC Handelsblad

 

‘Aangenaam meeslepend en vol sprekende details.’ Vrij Nederland

 

‘Soepel en licht vlecht Van der Zijl feit en interpretatie ineen tot een biografie die zich laat lezen als een roman.’ De Groene Amsterdammer

 

‘Anna is een eerlijk boek. Hoe verwend, nurks en leugenachtig AMG ook kon zijn, je blijft van haar houden.’ Trouw

 

‘Leest als een roman.’ De Volkskrant

 

‘Een meeslepende, strak geschreven biografie […] Prachtig boek.’ Het Parool

 

‘Helder, lichtvoetig en meeslepend.’ Opzij

 

‘Van der Zijl werkt met wetenschappelijke accuraatheid en schrijft met literair talent.’ Juryrapport Gouden Uil 2003

 

‘Een meeslepend verhaal, boordevol citaten van een bij vlagen briljante en onweerstaanbaar grappige schrijfster.’ Elsevier

 

‘… een ontroerend en zeer menselijk portret.’ De Morgen

 

‘Annejet van der Zijl is een uitstekend vertelster en het boek leest als een roman.’ Brabants Dagblad

 

‘Hoed af voor Anna.’ HP/De Tijd

NUR 321 ISBN 90 388 8752 3 (gebonden)

 

Eerste druk november 2002

Tweede druk november 2002

Derde druk december 2002

Vierde druk maart 2003

Vijfde druk juni 2003

Zesde druk 2003

 

NUR 321 ISBN 90 388 8733 7 (paperback)

 

Zevende druk 2004

Achtste druk, oktober 2007

Verfilming (zesdelige televisieserie)

Producent: Burny Bos (o.m. Minoes, Abeltje)

Scenario: Tamara Bos en Mieke de Jong

Regie: Dana Nechustan 

Het is de bedoeling dat in de loop van 2007 met de opnames begonnen wordt.